نمايش اگه نرفته بودی به کارگردانی قطب الدین صادقی از هشتم آبان در تئاتر شهر به روی صحنه می رود.
بازیگران : میکاییل شهرستانی . گلچهره سجادیه . مصطفی عبداللهی . شمسی صادقی . مانلی حسین پور ، افسانه آجودانی ، بهار الیایی شاد . جیرانباریکانی . زهرا پور مخ ور . نسا توافق . سمانه توکلی . مریم خدمتی . سارا دارو فروش . مریم ذاکری . آنا ذرشین . مونا سحامیان . سمیرا سلیمی . نادیا شریف زاده . زهرا شعله روز . محبوبه صادقی . میترا عباسی . زهرا عرفانی . مریم علی پور . هما علیزاده . سارا علیاری . شقایق فرخی . فرنوش فرهنگ . سارا قبه . شیرین قطاسی . آذرخش مخبری . پریسا ملکی . نرگش نسیمی . نونا نیسی . مژگان واحدی
دستیار اول کارگردان : تینو صالحی
دستیار دوم کارگردان : عباس عبدالله زاده
آهنگساز : مسعود سخاوت دوست
دستیار آهنگساز : رضا سمیعی
طراح صحنه : سروش روغنیان
طراح لباس : الهام شعبانی
دستیار طراح لباس : مریم نعیم زاده
طراح ماسک و گریم : افسانه قلی زاده
ساخت ماسک و گریم : افسانه قلی زاده . فاطمه کریمی . سمانه مخملیان فر . حسنی خان محمدی . الناز بیداری . نرگس خلیفه ای . هانیه خرم
مجریان چهره پردازی : حمید رضا قاسمی . امیر خوشگو . افسانه قلی زاده . لیلی سرنی
عکاسان : اختر تاجیک . محسن کرمانی
فیلمبرداران : محمدرضا مختاری . حسن ثانی
مشاور امور رسانه ای: پیمان شیخی
روابط بین الملل : علی صادقی
منشی صحنه : زهره سمر باف
مدیر صحنه : مریم فتحی
مدیر اجرا : فرشید صمدی پور
مدیر تدارکات و دستیار صحنه : یوسف رستمی
طراح واجرای نور : شاهین رحمانعلی
اجرای صدا : روح الله ایرجی
طراح پوستر و بروشور : کمال کچوییان
مدت اجرا : 70 دقیقه
خلاصه نمایش : دو دلداده بعد از 9 سال اسارت با یکدیگر مواجه می شوند
یادداشت کارگردان :
دو دلداده پس از نه سال دوری و اسارت با تن و روحی اکنده از رنج و اندوه و جلوه هایی ماندگار از ایثار و شجاعت دوباره باهم دیدار می کنند.
به زودی گلایه های موازی روشن می کند . آن دو به رغم آزمون هولناکی که از سرگذارنیده اند ، هیچ گاه از نام و یاد غافل نبوده اند و اینک به یمن فاصله ای که از گذشته گرفته اند به خوبی در می یابند چگونه خردی روشن به جای احساس و اندیشه انتقادی به جای هیجان در جان آنان نشسته است.
در نمایش اگر نرفته بودی کوشش براین است تا ستیز با دشمن نه در ابعاد معمول و جمعی بلکه در خطوطی ریز و تجربه ای فردی دیده شود.بنابراین تصاویر ذهنی دو شخصیت اصلی ، مخاطب را وا می دارد با انسان هایی با ابعاد واقعی روحی روانی و به دور از توصیف های رومانتیک و شبه ایده آلیستی رو به رو شود . ونیز تضادهای عمده آنان بین عشق و وظیفه ، امید و نومیدی ، حال و گذشته ، خود و دیگری ، و زیستن و مردن را با راستی و روشنی تمام بنگرد.
بی گمان دلمشغولی های آنان پس از سالها دوری ، اسارت و مرارت ، همان پرسش های همیشگی انسان درباره مسوولیت جمعی و تعهد عاشقانه است :
مرزهای تعهد تا کجاست ؟
آیا دل ها همیشه حریف رنج ها می شوند ؟
در دوره بحران و سختی از عشق انسان به انسان دیگر چه بر جای می ماند ؟ ترس از دست دادن دیگری ؟ خودخواهی ؟ یا اعتیاد به یک شیدایی دیرین ؟
و آیا بازآفرینی دردناک رابطه ای زیبا در گذشته ، گونه ای تلاش دردناک و ناموفق نیست که هیچکس نمی تواند بی ضرر و زیان از چنبره آن بگریزد؟
جواب قطعی را که هیچ کس نمی داند . اما تردید نمی توان کرد که د رجهانی سرشار از خشونت و ناامنی ، دوری و غفلت و جدایی بزرگترین عامل مرگ امیدواری های عاشقانه است . و نیز این هشدار که در عمق هر رابطه مهر آمیز یک نیکبختی شیرین وجود دارد که جهانی غدار ، مهاجم و بی رحم پیوسته در کمین نابودی آن نشسته است .
دراینجا جهان غدار و مهاجم زوج دلداده « اگر نرفته بودی » یورش بی امان دشمن و خشونت عریان جنگ با همه ابعاد واقعی و ویژگی های ویرانگر و غیر قابل انکار آن است .
در پایان بیننده به فراست در خواهد یافت که چگونه در جهان مهرورزی ، تعهد راستین و مسوولیت عاشقانه همواره بی مرز و جاودانه است .
خبر برگرفته شده از سایت تئاتر شهر - آبان 1390
|
